กาลครั้งหนึ่งอันแสนนานบนโลกอันกว้างใหญ่ใบเดิมๆ ที่พัฒนาแม่งทุกวี่วัน จนกูตามไม่ทัน ชายหนุ่มที่มีอาชีพเป็นครูที่หยาบคายๆคนหนึ่ง แต่สามารถข่มการแสดงออกไว้ได้ มันได้สอนวิชาดนตรี ด้วยฝีมืออันน้อยนิด แต่รู้สึกจะนอกเรื่องไปเยอะและ เอาเป็นว่า ขอเชิญเข้าสู่โลกใบเล็กๆของมัน ปล.มัลติพลายเล่นยากอะ
สิ่งไม่มีชีวิตที่ทำให้คนยิ้มได้สิ่งนั้นคือสิ่งที่มีคุณค่ามากกว่าที่เราจะเอาอะไรมาเปรียบเปรยได้ ในวันที่ฟ้ามืด ไม่มีแสงแดด ไม่มีความหวัง สิ่งนี้แล ที่ทำให้เรายิ้มได้ เสียงเพลง
| |||||||||||||||||||||||||||



